پیش‌فروش ساندیس‌های راهپیمایی22 بهمن

پیش‌فروش ساندیس‌های راهپیمایی22 بهمن

حال که با لطف خدا و حمایت شما دنیا به رابطه ساندیس شرکت ما و راهپیمایی شما اذعان دارد و به حضور میلیونی شما در راهپیمایی ها به واسطه ساندیس پی برده است.

سایت جهان نیوز طی مطلبی نوشت: یکی از بزرگترین شرکت های تولید کننده آبمیوه در ایران که محصولات آن با نام "ساندیس " توزیع می گردد .اخیرا به بخش خصوصی واگذار شده است، طی صدور بیانیه ای نسبت به محصول خود نکاتی را متذکر شده است .  همچنین از این طریق اقدام به پیش فروش "ساندیس " برای راهپیمایی 22 بهمن امسال نموده است. به گزارش خبرگزاری چیز نیوز و به نقل از روابط عمومی شرکت ساندیس، این شرکت طی بیانیه ای که به مناسبت فرارسیدن سالروز انقلاب اسلامی ایران صادر نموده است، برای تاثیرگذاری ساندیس در راهپیمایی های مردمی و حضور هرچه بیشتر آنها به واسطه علاقه به ساندیس اشاره کرده و راه حل جدیدی برای بهره مندی مردم از محصولات این شرکت ارائه کرده است. متن کامل این بیانیه به شرح زیر است: بسمه تعالی ایرانیان عزیز، سالهاست که در کنار شما و با شعار "هر ایرانی، هر راهپیمایی، یک ساندیس " همراه با شما در روزهای سخت انقلاب و نظام بوده ایم و همگان به نقش محصولات ما در راهپیمایی های میلیونی شما امت حزب الله پی برده اند. اکنون با فرارسیدن سالروز انقلاب اسلامی ایران و در جهت کمک به حضور انبوه جمعیت مردم در راهپیمایی 22 بهمن چند نکته در مورد ساندیس های شرکت ما حائز اهمیت است که مختصرا به عرض میرسانیم. دانشمندان غربی نه، بلکه دانشمندان شرقی غرب زده، طی تحقیقات خود به این نتیجه رسیده اند که توزیع ساندیس در بین مردم حاضر در راهپیمایی به تعداد شرکت کنندگان آن افزوده و باعث می شود که شعارهایی از جنس همان طعم ساندیس ها توسط مردم سر داده شود. یکی از دانشمندان دانشگاه آزاد واحد لندن که مدتی است از وطن دور مانده، به همراه همکاران خود در آن مرکز با انجام تحقیقات بر روی جلبک ها به این نتیجه رسیده اند که "جلبک سبز " اثر سوئی در روند رشد سایر جانداران خواهد داشت. " دکتر مهدی هاشمی که نخواست نامش فاش نشود و نخواست که نامش به اختصار (م.ه) نوشته شود، در گفتگو با روزنامه "صبح آقا زاده ها " عنوان کرد: جلبک سبز در سالهای اخیر یکی از مهمترین آفات اجتماعی بود که تاثیرات منفی بسیاری در وحدت جامعه داشته است. ما در تحقیقات خود به این نتیجه رسیده ایم که در مقابل جلبک، ساندیس همواره توانسته است که وحدت گروه های مختلف جامعه را افزایش دهد. همچنین آمارها نشان داده است که وجود ساندیس در راهپیمایی های مردمی می تواند به مراتب تعداد مردم را افزایش داده و به نظر ما این برای استقلال هر کشوری که مدت ها است پیروزی را شکست نداده لازم و ضروریست. ما آزمایشات خود را بر روی نمونه ساندیس بیش از سی کشور جهان انجام داده ایم که نتایج نشان داده است ساندیس هایی که توسط دولت ایران توزیع می شود مرغوب ترین و بهترین نوع ساندیس است چرا که توانسته است زن و مرد، پیر و جوان، نوجوان و کودک و حتی طفل شیر خواره را برای حمایت از نظام خود به راهپیمایی ها بکشاند اما ساندیس های سایر کشور ها از چنین تاثیر گذاری بر روی مردم برخوردار نبوده است. توزیع ساندیس بین سربازان ایرانی در جنگ با عراق که یکی از آنها بدون توجه به جراحت در بدنش مشغول خوردن کمپوت است. حتی نمونه این تاثیر گذاری را در جنگ بین ایران و عراق می توان مشاهده کرد که مقامات ایران جوانها را با وعده "ساندیس " و "کمپوت " روانه جبهه ها می کردند که سر انجام به پیروزی ایران در آن جنگ و تنها به واسطه ساندیس ندیده های جنگ رفته منجر شد. بنا براین به وضوح می توان به قدرت ساندیس در معادلات سیاسی و در رفع بحرانهای اجتماعی پی برد. " ملت شریف ایران حال که با لطف خدا و حمایت شما دنیا به رابطه ساندیس شرکت ما و راهپیمایی شما اذعان دارد و به حضور میلیونی شما در رهپیمایی ها به واسطه ساندیس پی برده است. برای بهره مندی فرد فرد شما از ساندیس های راهپیمایی پیش رو و به دلیل استقبال بی نظیر شما از ساندیس های راهیمایی 9 دی و کمبود ساندیس در برخی مراکز استانی و همچنین برای جلوگیری از ایجاد بازار سیاه و سفید و احیانا رنگی، اقدام به پیش فروش ساندیس های راهپیمایی 22 بهمن امسال می نماییم تا همگان با خیالی آسوده به فکر راهپیمایی بوده و به راحتی به ساندیس هایی با طعم دلخواهتان دسترسی پیدا کنید. شما می توانید با انتخاب یک یا چند محصول و تکمیل فرم و واریز هزینه ساندیس ها به حساب شماره 89/11/22بانک شیخ بی سواد شعبه مرحوم جزایری، به نام حمایت از نظام اسلامی، فرم را همراه فیش واریزی به آدرس شیخ آباد، فلکه ممد تمدن، خیابان میر اول نه دومم نه سوم، فرعی رهنورد، کوچه 22خرداد، پلاک 88 فرستاده تا از محصولات این شرکت در راهپیمایی عظیم و میلیونی 22 بهمن بهره مند شوید. لیست ساندیس ها و طعم و قیمت آنها قیمت تمامی محصولات به " شهی " است قابل ذکر است "شهی " در فرهنگ قدیم ایران به کسی اطلاق می شده است که همینجوری به دیگران پول می داده است و در واقع بر گرفته از نام شخصی به نام "شهرام جزایری " است و امروزه واحد پول ایران را "شهی " می گویند. ساندیس حجم 100بی بی سی طعم: لعن علی عدوک یا حسین، خاتمی و کروبی و میر حسین- قیمت: صد شهی ساندیس حجم 200 بی بی سی طعم: سران فتنه را محاکمه کنید- قیمت: صد شهی ساندیس حجم 400 بی بی سی طعم: خواص بی بصیرت نمیخوایم- قیمت: دویست شهی ساندیس حجم 500بی بی سی طعم: مرگ بر ضد ولایت فقیه- قیمت: هزار شهی ساندیس حجم 700بی بی سی طعم: مرگ بر منافق- قیمت: هزار شهی ساندیس حجم 900بی بی سی طعم: مرگ بر آمریکا - قیمت:هزار و هشتصد شهی ساندیس حجم 1000 بی بی سی طعم: مرگ بر اسرائیل- قیمت: دو هزار شهی قیمت محصولات بر اساس اولویت طعم ها تعیین شده است ضمنا محصولات جدید شرکت که به تازگی تولید شده و در راهپیمایی های قبلی موجود نبود به شرح زیر است: ساندیس حجم 500بی بی سی و با طعم های حمایت از انقلاب مردم مصر و تونس و طعم های مرگ بر حسنی نا مبارک، مرگ بر بن علی دیکتاتور و با قیمت 100 شهی فرم زیر را تکمیل و همراه فیش واریزی به آدرس ذکر شده ارسال نمایید: اینجانب ......... تعداد ...... ساندیس با طعم های ......... را جهت حضور در راهپیمایی 22 بهمن درخواست کرده و تعهد می نمایم که ساندیس را هنگام راهپیمایی نوشیده و بر طبق طعم های آن شعار بدهم و "نی ساندیس " را در چشم دشمنان نظام و دشمنان امام خامنه ای فرو کنم. حساب شماره 89/11/22 بانک شیخ بی سواد شعبه مرحوم جزایری، به نام حمایت از نظام اسلامی آدرس: شیخ آباد، فلکه ممد تمدن، خیابان میر اول نه دومم نه سوم، فرعی رهنورد، کوچه 22خرداد، پلاک 88 ساندیس خوران عزیز با کمک خدا و به دعای شما انشاء الله به زودی ایران در زمینه تولید ساندیس به خود کفایی رسیده و محصول خود را به دیگر کشورهای انقلاب کرده از جمله مصر، تونس، اردن و ... برای سالگرد انقلاب هایشان و حضور میلیونی مردم آن کشور ها در راهپیمایی صادر خواهد کرد.

تاملی بر بیانیه دو مزدور متوهم موسوی و کروبی

تاملی بر بیانیه دو مزدور متوهم موسوی و کروبی

کسانی که از امثال بن علی و حسنی مبارک حمایت می کردند و می کنند ، همانهایی هستند که در فتنه 88 با تمام توان از میرحسین موسوی و دیگر فتنه گران حمایت کردند. اگر ذره ای غیرت ایرانی  و انسانیت در وجود سران فتنه بود ، از شرم حمایت افرادی چون نخست وزیر اسرائیل و رئیس جمهور آمریکا و حتی مبارک خائن باید آرزوی مرگ می کردند.

در روز های اخیر، جهان  شاهد جوشش ثمرات انقلاب اسلامی ایران در کشورهای اسلامی است . صدای حق طلبی ملت ایران اینبار از گلوی هزاران مرد و زن مصری و تونسی و دیگر مسلمانان جهان  بر سر مستکبران بلند است . فریاد ملت های مسلمان بر سر حاکمان ظالمی چون مبارک و بن علی و دیگر دیکتاتورهای ستمگری است  که همه در یک موضوع مشترک هستند . نقطه اشتراک همه این حاکمان ، حمایت آمریکا و صهیونیسم از آنهاست. این حاکمان ستمگر به پشتوانه حامیان غربی خود ، به مردم ستم می کردند و هرگونه اعتراضی را به شدت سرکوب می نمودند . کسانی که از امثال بن علی و حسنی مبارک حمایت می کردند و می کنند ، همانهایی هستند که در فتنه 88 با تمام توان از میرحسین موسوی و دیگر فتنه گران حمایت کردند. اگر ذره ای غیرت ایرانی  و انسانیت در وجود سران فتنه بود ، از شرم حمایت افرادی چون نخست وزیر اسرائیل و رئیس جمهور آمریکا و حتی مبارک خائن باید آرزوی مرگ می کردند. حال چه شده است که موسوی خائن و کروبی مزدور  از قیام مردم مصر و تونس  بر علیه حامیان جریان فتنه  دفاع می کنند و درخواست برگزاری راهپیمایی مطرح می نمایند ؟ درخواست مجوز برای راهپیمایی در دفاع از مردم مصر توسط این دو مزدور  آنقدر مضحک است که حتی ساده لوح ترین افراد هم نیت پشت سر آن را می داند.بطور قطع مردم اجازه ی هیچگونه تحرکی به این منافقان نخواهند داد ولی همه می دانند که اگر این فرصت در اختیار آنان قرار گیرد مردم مصر و تونس را فراموش کرده و به اغتشاش و سر دادن شعارهایی بر علیه نظام و انقلاب خواهند پرداخت. در آستانه سال روز پیروزی انقلاب اسلامی ایران این دو خائن به امام و انقلاب بیانیه ای صادر کردند و توهم و دروغ های خود را بار دیگر منتشر ساختند.در این بیانیه بسیار سعی شده دروغ ها وتهمت هایی که به نظام زده می شود را در پس جملاتی احساسی  پنهان کنند تا معدود همراهان آنها متوجه کذب بودن مطالب نشوند. این دو فتنه گر در بیانیه خود اوضاع کنونی انقلاب را به اوضاع بعد از کودتای 28 مرداد تشبیه کردند . اما گویا  فراموش کردند که کودتای 28 مرداد به وسیله حامیان امروز آنها به وجود آمد. آمریکا که در آنروز با بوجود آوردن کودتای 28 مرداد دیکتاتوری را برای مردم ایران به ارمغان آورد اینبار با جنگی نرم و با استفاده از چهره هایی شناخته شده چون موسوی قصد نابودی انقلاب  اسلامی را داشت . اما اینبار مردم با اقتدا به رهبر خود در مقابل کودتا گران ایستادند وامید آمریکا و مزدورانش را برای تکرار کودتایی دیگر به یأس تبدیل کردند. حقد و کینه این دو مزدور از شکست در برابر مردم و رهبری به قدری است که با بی شرمی انقلابی که با خون پاک هزاران شهید به ثمر نشست را با حکومت ستمشاهی مقایسه می کنند و تنها تفاوت آن را موروثی نبودن آن می دانند. نکته قابل توجه در این بیانیه دعوت از بسیج و سپاه و نیروی انتظامی است. ترس از این سه ارگان نظامی به خصوص بسیج مردمی ، چنان اندام نیمه جان فتنه را به لرزه انداخته که پس از بیان تهمت  و افترا  و نسبت دادن مشارکت در  تقلب به آنها ، اکنون از در دوستی وارد شده و خواهان حمایت و پیوستن این ارگانها به جریان فتنه شده اند. نیروهای غیوری که تنها اطاعت از رهبری جلوی خشمشان از سران فتنه را گرفته و  منتظر یک اشاره رهبر خود  هستند تا طومار فتنه و فتنه گران را در هم پیچیده و این لکه ننگ را از دامان پاک انقلاب بزدایند. در آستانه سالروز پیروزی انقلاب اسلامی ، ملت غیور ایران بی صبرانه منتظر خلق حماسه ای دیگر و تجدید بیعتی با امام و رهبر خود هستد تا مزدوران حقیر داخلی و اربابان خارجی آنها بدانند که پیوند مردم ، انقلاب و رهبری ناگسستنی است.

روزهای دربه‌دری

 روزهای دربه‌دری

 

از 26 دی 1357 که محمدرضا پهلوی در بحبوحه انقلاب اسلامی از ایران گریخت تا 5 مرداد 1359 که در بیمارستان رمادی قاهره درگذشت، در سرگردانی و آوارگی بود.

مقامات امریکایی با پایان مهلت اقامت شاه در امریکا به وی اطلاع دادند که به دلیل عواقب ناشی از تصرف سفارت امریکا در تهران امکان تمدید روادید وی وجود ندارد و به همین دلیل در پاناما جایی مناسب برای اقامت وی و همسرش در نظر گرفته شده است. شاه که غیر از پذیرفتن، چاره دیگری نداشت به اتفاق همسرش در 24 آذر 1358 با هواپیمای نیروی هوایی امریکا از فرودگاه تگزاس به پاناما در امریکایی مرکزی برده شدند.

از 26 دی 1357 که محمدرضا پهلوی در بحبوحه انقلاب اسلامی از ایران گریخت تا 5 مرداد 1359 که در بیمارستان رمادی قاهره درگذشت، در سرگردانی و آوارگی بود.

او در اولین مرحله از سفر بدون بازگشت خود وارد آسوان مصر شد و به هنگام ورود به مصر مورد استقبال رسمی و تشریفاتی انورسادات رئیس جمهور این کشور قرار گرفت.

سادات، میهمانان را به هتلی در یک جزیره مصنوعی در وسط رود نیل انتقال داد. شاه یک هفته در این هتل اقامت کرد. سپس در دوم بهمن 1357 با بدرقه رسمی سادات، مصر را به قصد مراکش ترک کرد. گرچه شاه به دعوت پادشاه مراکش به آن کشور رفت ولی در «رباط» از آن تشریفات رسمی که در مصر به عمل آمد خبری نبود.

ملک حسن پس از دیداری کوتاه و رسمی با شاه، ترتیب انتقال وی و همراهانش را به کاخ «جنانالکبیر» در حومه پایتخت داد. شاه 67 روز در این کاخ که در وسط باغ بزرگی بنا شده بود، ماند. در طول این مدت از یکسو امام خمینی از نوفل لوشاتو به تهران آمد و 10 روز بعد انقلاب اسلامی در 22 بهمن 1357 به پیروزی رسید و از سوی دیگر در مدت زمان دو ماهه اقامت شاه در مراکش، اکثر درباریان و اطرافیان شاه که وی را در خروج از ایران به مصر و از آنجا تا مراکش همراهی کرده بودند، به تدریج او را رها کرده و رهسپار اروپا و امریکا شدند. تنها جمعی از خدمه بودند که شاه را هنگام ترک مراکش همراهی کردند. از سوی دیگر دولت مراکش نیز به دلیل آن‌که تصمیم گرفته بود روابط سیاسی با جمهوری اسلامی ایران را حفظ کند مایل نبود اقامت شاه طولانی شود. این موضوع را خود شاه و اطرافیانش نیز از فحوای مقالات مطبوعات مراکش فهمیده بودند.

شاه تصمیم داشت رهسپار امریکا شود اما مقامات امریکایی به دلیل اوجگیری بحران سیاسی در روابط تهران و واشنگتن، مایل به پذیرایی از وی نبودند. اردشیر زاهدی از جمله کسانی بود که در آن روزها دائماً در تلاش برای یافتن جایی جهت اقامت شاه بود. او که در «سنموریتس» سوئیس و همچنین در کنار دریاچه ژنو، دو خانه ویلایی داشت، تصمیم گرفته بود شاه را به آنجا انتقال دهد اما دولتمردان سوئیس مایل نبودند روابط شان با دولت جدید ایران به خاطر وفاداری به رئیس یک دولت سرنگون شده به خطر بیفتد.

محمدرضا پهلوی در شرایطی که نتوانسته بود کشوری را به عنوان پناهگاه بیابد، به پیشنهاد مشترک راکفلر و کیسینجر مجبور شد به «باهاما» در امریکای مرکزی برود. این سفر با هواپیمای اختصاصی شاه‌حسن مراکشی صورت گرفت زیرا خلبان معزی چند روز پس از آن‌که شاه و همراهانش را به رباط رساند، با موافقت شاه، مراکش را به مقصد تهران ترک کرد.

هواپیما صبح روز 10 فروردین 1358 فرودگاه رباط را به مقصد جزایر باهاما ترک کرد. در فرودگاه باهاما هیچ یک از مقامات دولتی برای پذیرایی از شاه حضور نیافتند و شاه و همراهان توسط «رابرت آرمائو» عضو ارشد «سیا» و دوست اشرف پهلوی به مقصد از پیش برنامه‌ریزی شده هدایت شدند. شاه، همسرش و یک پیشخدمت به یکی از جزایر و بقیه همراهان به جزیره دیگر برده شدند. به شاه و فرح اجازه خروج از جزیره داده نشد. شاه 70 روز در این جزیره به سر برد. انتشار خبرهای مربوط به برقراری نظام جمهوری اسلامی در 12 فروردین 1358، شناسایی جهانی جمهوری اسلامی ایران، اعدام هویدا و امرای ارتش شاه در ایران، ورود عرفات به تهران، تبدیل سفارت اسرائیل به سفارت فلسطین، تعقیب بین‌المللی شاه و تشدید بی‌سابقه مراقبت‌های امنیتی برای حفظ جان شاه و ممانعت از ربوده شدن وی، بدترین خبرها و رویدادهایی بود که شاه طی 7 هفته اقامت خود در باهاما با آنها مواجه شده بود. علاوه بر این، در همین مجمع‌الجزایر بود که شاه توسط پزشکان اعزامی از فرانسه، از بیماری سرطان لنفاویش مطلع شد.

شاه و باقیمانده همراهان روز 20 خرداد 1358 با یک هواپیمای کرایه‌ای از باهاما راهی مکزیک شدند و در یک خانه ویلایی که قبلاً برای اقامت آنان در نظر گرفته شده بود، مستقر شدند.

گفته می‌شود وزارت خارجه مکزیک مایل به ورود شاه نبود اما «خوزه لوپز پورتیلو» رئیس‌جمهور آن کشور تحت فشار امریکا مجبور شده بود وی را در حومه مکزیکوسیتی برای مدتی اقامت دهد. شاه و معدود همراهان وی مدت چهار ماه در این اقامتگاه ماندند.

در دوازدهمین روز اقامت آنان در مکزیک ـ دوم تیر 1358 ـ انورسادات از پارلمان مصر تقاضا کرد قطعنامه‌ای تصویب کند و به شاه اجازه دهد تا به عنوان «پناهنده سیاسی» برای همیشه در مصر بماند. در پارلمان مصر از این پیشنهاد با کف‌زدن‌های بسیار، استقبال شد.

چهار هفته پس از ورود شاه به مکزیک بیماری وی تشدید شد. او یک تومور سرطانی بدخیم در ناحیه گردن داشت و از یرقان شدید نیز رنج می‌برد. پس از چهار ماه اقامت در مکزیک وی مطلع شد که دولت کارتر با سفر او به امریکا صرفاً با هدف معالجه بیماری‌اش موافقت کرده است. از این رو در 30 مهر، مکزیکوسیتی را به مقصد بیمارستان نیویورک ـ همان بیمارستانی که 17ماه پیش امیراسدالله علم وزیر پیشین دربار به بیماری مشابهی در آن درگذشت ـ ترک کرد و به مدت 54 روز در آنجا بستری شد. در این مدت دو بار تحت عمل جراحی طحال و کیسه صفرا قرار گرفت. کمتر از دو هفته پس از ورود شاه به این بیمارستان، سفارت امریکا در تهران به تصرف دانشجویان مسلمان پیرو خط امام درآمد و این امر بیش از پیش کارتر را به صحت دیدگاه‌هایش که مایل نبود شاه به امریکا بیاید، متقاعد کرد. دستور مسدود ساختن دارایی‌های ایران در بانک‌های امریکایی ـ 22 آبان 1358 ـ واقعه دیگری بود که اوضاع را پیچیده‌تر کرد.

مشاهده خشم ضد امریکایی مردم ایران و اصرار آنان برای تحویل گرفتن شاه، از تلویزیون اتاق بیمارستان نیویورک از جمله مهمترین نگرانی‌های شاه بود. علاوه بر این خبر آزاردهنده دیگر این بود که به شاه اطلاع داده شد به محض بهبودی نسبی باید خاک امریکا را ترک کند.

در همین حال سفیر مکزیک نیز به همراهان شاه اطلاع داد که بعد از تصرف سفارت امریکا در تهران، دولت مکزیکوسیتی به خاطر حفظ روابط سیاسی خود با حکومت تهران مایل به میزبانی مجدد شاه نمی‌باشد. بدترین لحظه شاه و همسرش زمانی بود که در 11 آذر 58 از بیمارستان نیویورک مرخص شدند ولی هنوز مقصدی برای سفر نداشتند. در نتیجه آنان با یک هواپیمای نیروی هوایی امریکا به مقصد تگزاس پرواز کردند تا دو هفته باقی مانده از روادید خود را در آنجا در داخل آپارتمانی کوچک بگذرانند. اما در حین راه به همراهان امریکایی خبر رسید که آپارتمان مزبور هنور آماده نیست. در نتیجه شاه و همسرش به مکانی که بعداً معلوم شد، تیمارستانی برای نگهداری بیماران روانی است برده شدند. با ورود به این مکان همسر شاه برای نخستین بار با داد و فریاد به همراهان امریکایی خود اعتراض کرد و گفت: «آیا ما در اینجا زندانی هستیم؟ آیا کارتر ما را زندانی کرده است؟ ما در اینجا دیوانه خواهیم شد؟ باید بیرون برویم و...»

برای فرونشاندن اعتراضات همسر شاه تلفن در اختیار وی گذاردند و او توانست بستگان خود را در جریان قرار دهد. پس از چند ساعت آنان به آپارتمان مورد نظر در پایگاه‌های نظامی «لک لند» تگزاس برده شدند.

مقامات امریکایی با پایان مهلت اقامت شاه در امریکا به وی اطلاع دادند که به دلیل عواقب ناشی از تصرف سفارت امریکا در تهران امکان تمدید روادید وی وجود ندارد و به همین دلیل در پاناما جایی مناسب برای اقامت وی و همسرش در نظر گرفته شده است. شاه که غیر از پذیرفتن، چاره دیگری نداشت به اتفاق همسرش در 24 آذر 1358 با هواپیمای نیروی هوایی امریکا از فرودگاه تگزاس به پاناما در امریکای مرکزی برده شدند.

وقتی شاه و همسرش در فرودگاه پایگاه هوایی «هوارد» در پاناماسیتی از هواپیما خارج می‌شدند جز جمعی از سربازان گارد ملی پاناما، افسران امنیتی، دستیاران «عمر توریخوس» و سفیر امریکا کسی در فرودگاه نبود. شاه، همسرش و پزشک مخصوص آنها با هلیکوپتر از فرودگاه به یک پایگاه در جزیره‌ای به نام «کونتا دورا» متعلق به پاناما انتقال داده شدند.
توریخوس روز 25 آذر به ملاقات شاه آمد. او در پایان این ملاقات به یکی از مشاورینش گفت: «شاه مانند پرتقالی است که تا آخرین قطره آبش را گرفته‌اند و تفاله‌اش حتی به درد غذای خوک‌ها هم نمی‌خورد. این سرانجام کسی است که کشورهای بزرگ او را چلانده‌اند، شیره‌اش را کشیده‌اند و تفاله‌اش را دور انداخته‌اند.»

شاه و همسرش در پاناما با دو دردسر عمده مواجه شدند. نخست شدت گرفتن بیماری شاه که وی مایل نبود پزشکان پانامایی بدون اطلاع از ماهیت و عمق بیماری‌اش معالجات را از صفر شروع کنند؛ او بویژه از نگرانی پزشکان پانامایی از عواقب جراحی خبر داشت.

دیگری اطلاعاتی بود که براساس آن مقامات وزارت خارجه دولت ایران در تماس مداوم با مقامات پانامایی بودند تا بتوانند راهی برای استرداد شاه بیابند. راه رهایی از این دو دردسر، خروج شاه و همسرش از پاناما بود.

با همه این مشکلات، شاه و همسرش 100 روز در پاناما ماندند و سپس به اصرار رئیس جمهور مصر و همسرش، روز سوم فروردین 1359 با یک هواپیمای پانامایی رهسپار قاهره شدند. این بار نیز در فرودگاه مصر انورسادات و همسرش استقبال رسمی از شاه به عمل آوردند. شاه روز 8 فروردین در بیمارستان معادی قاهره تحت عمل جراحی طحال و کبد قرار گرفت. آزمایش‌های انجام شده بر روی بافت‌ها نشان می‌داد سرطان بدخیم تمامی سیستم خون و کبد وی را فرا گرفته است.

با ورود شاه به مصر، مجلس نمایندگان این کشور نیز دستور رئیس‌جمهور در مورد تصویب طرح اعطای پناهندگی به شاه را به اجرا درآورد. ورود شاه همچنین از یکسو خشم مردم ایران علیه امریکا و حکومت مصر را برانگیخت و از جانب دیگر سبب رنجش خاطر گروه‌های اسلامی مصر گردید و تظاهراتی را در قاهره و چند شهر دیگر با هدف واداشتن دولت به اخراج شاه به‌راه‌انداخت. تشخیص‌های گروه‌های مختلف پزشکی راجع به درمان شاه و تجویز راه‌حل‌های مختلف، خود یکی از عوامل نگران کننده برای شاه بود. شاه در مصر دو بار مورد عمل جراحی قرار گرفت و بهبود نیافت. او در کاخ قبه که معمولاً در اختیار سران کشورهای بازدیدکننده از مصر قرار می‌گیرد، برده شد.

آخرین مصاحبه شاه قبل از مرگش، در خرداد 1359 در همین کاخ صورت گرفت. وی در این مصاحبه که با «کاترین گراهام» مدیر مؤسسه مطبوعاتی واشنگتن پست انجام داد، از بی‌مهری رهبران دولت‌ها که مایل به پذیرفتن وی نبودند، از فرصت‌طلبی دولتمردان امریکایی و انگلیسی و از این‌که در برابر انقلاب ایران دست به کشتار بیشتر و بیرحمانه‌تر نزد، اظهار تأسف کرده است.

حال عمومی شاه در اقامت دومش در مصر هفته به هفته و ماه به ماه وخیم‌تر شد. آزمایشات انجام شده در ماه‌های خرداد و تیر 1359 نشان می‌داد که عفونت تمامی بدن وی را احاطه کرده است. در اولین روزهای مرداد تیم پزشکی اعزامی از فرانسه نسبت به نجات جان شاه اظهار ناامیدی کرد و محمدرضا پهلوی 4ماه پس از سفر دوم خود به مصر در 5 مرداد 1359 درگذشت.جسد شاه در مسجد زیدالرفاعی، جایی که معمولاً اجساد پادشاهان مصر در آن دفن می‌شد، به خاک سپرده شد. جنازه رضاخان پدر شاه نیز که در 1323 در آفریقای جنوبی درگذشت برای مدت 6 سال در مصر و در همین مسجد نگهداری می‌شد.

شاه در حالی درگذشت که 9 ماه از گروگانگیری دیپلمات‌های امریکایی در تهران می‌گذشت و استرداد شاه به ایران از جمله شرایط آزاد کردن دیپلمات‌ها اعلام شده بود. از این رو هیچ یک از کشورها حاضر به پذیرفتن شاه نبود.

97 درصد مردم ایران فرقه سبز را وابسته به غرب و ضد انقلاب می‌دانن

97 درصد مردم ایران فرقه سبز را وابسته به غرب و ضد انقلاب می‌دانند

نتایج نظر سنجی یک موسسه تحقیقاتی بین المللی نشان می‌دهد که بیش از 97 درصد مردم ایران فرقه سبز را وابسته به غرب و ضد انقلاب می‌دانند.  یک موسسه تحقیقات بین‌المللی که برای وزارت امور خارجه آمریکا فعالیت می‌کند در تازه‌ترین تحقیق خود در خصوص وضعیت فرقه سبز در ایران، از افول هواداران این فرقه در ایران خبر داده است. این موسسه در تحقیق خود عنوان کرده است که حدود 97 درصد مردم ایران، فرقه سبز را یک جریان منحرف وابسته به غرب عنوان کرده‌اند که قصد آنها ضربه زدن به کشور بوده است. این تحقیق که برای دستگاه دیپلماسی آمریکا صورت گرفته است، می‌افزاید که بیش از 90 درصد مردم ایران سران فتنه را نه تنها منحرف بلکه مستوجب مجازات می‌دانند و معتقدند که دستگاه قضایی باید با محاکمه این افراد، به جرم آنها رسیدگی کند. همچنین بر اساس آنچه که در این تحقیق مطرح شده است، مردم ایران سران فتنه را جزو دشنان منفور خود قلمداد می‌کنند. اما در کنار این موضوعات، نکته جالب تحقیق این است که بیش از 96 درصد مردم ایران، آمریکا را مسئول اتفاقات سال 2009در کشور می‌دانند.