جذب آقازاده ها اولویت دیپلماسی انگلیس

جذب آقازاده ها اولویت دیپلماسی انگلیس شورای انگلیسی موسوم به "شورای انگلیس" (British Council) در گزارشی در زمینه دیپلماسی عمومی، به بررسی جوامع هدف دیپلماسی عمومی انگلیس پرداخت و به صراحت دانشجویان خارجی مشغول به تحصیل در انگلیس را پلی برای دسترسی و نفوذ به رهبران جوامع آنها دانست. به گزارش  پایگاه اطلاع‌رسانی این شورا، با اشاره به اینکه سیاست‌گذاری‌ و اولویت‌بندی خود را در عرصه‌های "ژئوپلیتیک" و "دموگرافیک" بر اساس جوامع هدف تعریف می‌کند، نوشت: گزارش سالانه شورای بریتانیا که مربوط به سال کاری 10-2009 می‌شود، پنج دسته از کشورها را به عنوان جامعه هدف مشخص کرده و برای هر دسته مثال‌هایی را نیز ذکر کرده است. این کشورها عبارتند از: گروه کشورهای موسوم به "شاهراه" نظیر برمه و زیمباوه، گروه کشورهای موسوم به "اعتماد ساز" نظیر کشورهای خاورمیانه و پاکستان، گروه کشورهای "صاحب اقتصاد رو به رشد" نظیر هند و چین، گروه "کشورهای در حال توسعه" نظیر نیجریه و سرانجام گروه کشورهای "آزاد و توسعه‌یافته" که انگلیس از پیش نیز روابط مستحکمی با آنها دارد، همچون فرانسه و آمریکا. بنابر این گزارش و بر اساس برنامه‌های اعلام شده شورای بریتانیا بین سال‌های 2008 تا 2011، سه گروه اول از گروه‌های فوق‌الذکر دارای "اولویت جغرافیایی" هستند. این گروه‌ها ماهیتا دربرگیرنده کشورهایی هستند که مردمشان اعتماد کافی به انگلیس نداشته یا پتانسبل این بی‌اعتمادی را دارند؛ همچنین کشورهایی همچون ایران، عراق، افغانستان، فلسطین، زیمباوه و برمه که به علت عدم دسترسی یا مجادلات سیاسی با بریتانیا فضایی پرچالش را در عرصه دیپلماسی عمومی برای بریتانیا رقم زده‌اند. کشورهای رو به رشد از نظر اقتصادی یعنی چین و هند نیز از اولویت جغرافیایی برخوردارند. این گزارش حاکی است که گروه‌های هدف در این جوامع، بر اساس گزارش سال 2008 "دفتر بازرسی ملی انگلیس" به سه دسته ذیل تقسیم می‌شوند: گروه‌ موسوم به تی1 ؛ که شامل تصمیم‌سازان و رهبران رده اول در جوامع هدف شده و کسانی را در برمی‌گیرد که پست‌های کلیدی را در اختیار دارند. این اشخاص شامل وزرای دولتی، مدیران رسانه‌ها، ورزشکاران و چهره‌های فرهنگی تاثیرگذار، شخصیت‌های مذهبی و ملی و سفرای دیگر کشورها در بریتانیا می‌شوند. گروه موسوم به تی2 ؛ که از آنها به عنوان "ذی‌نفوذهای کلیدی" نام برده می‌شود شامل رهبران بالفعل یا بالقوه سازمان‌ها، گروه‌ها و شبکه‌هایی هستند که در تدوین سیاست‌های جوامع هدف تاثیر به‌سزایی دارند و یا اینکه نقششان در زندگی دیگر اقشار جامعه کاملا مشهود است و می‌توانند بر افکار دیگر اقشار تاثیر گذارند. این افراد را باید دروازه‌های دسترسی به گروه تی‌1 دانست. گروه موسوم به تی3 ؛ که شامل افرادی می‌شود که دارای پتانسیل‌های سیاسی – اجتماعی هستند و بالطبع تعدادشان زیاد است. این گروه شامل افرادی می‌شود که عموما جوان بوده و کمتر از 35 سال دارند و عموما در پست‌های کلیدی نیستند. از مهمترین اعضای این گروه دانشجویان شاغل به تحصیل در بریتانیا و یا دانشجویانی هستند که تمایل به ادامه تحصیل در در خارج از کشور را دارند. از این سه گروه (تی1، تی2 و تی3) در گزارش سالانه شورای انگلیس به عنوان رهبران، ذی‌نفوذها و داوطلبان یاد شده است. بر اساس این گزارش، نحوه تخصیص منابع شورای بریتانیا، کاملا نشان‌دهنده اولویت‌های مدنظر سیاست خارجی انگلیس است.

ورود سفیر انگلیس به ایران ممنوع شد

ورود سفیر انگلیس به ایران ممنوع شد

به دنبال کارشکنی های سفیر انگلیس در ایران و اعطای سمت عالی ترین مقام ارشد نظامی ناتو در افغانستان به وی، ورود سفیر انگلیس به خاک ایران ممنوع شد.

حسین ابراهیمی نماینده مردم بیرجند و درمیان در مجلس شورای اسلامی در گفتگو یی گفت: با خروج سفیر انگلیس از ایران، وی اجازه ورود به خاک جمهوری اسلامی ایران را نخواهد داشت.

وی با اشاره به کارشکنی های سفیر انگلیس از جمله نوشتن مقاله ای توهین آمیز علیه کشورمان که احساسات ملت جمهوری اسلامی را جریحه دار کرد، تصریح کرد: اقدام گستاخانه سفیر بریتانیا و اقدامات خصمانه دولت انگلیس بر علیه جمهوری اسلامی موجب بررسی طرح کاهش روابط ایران و انگلیس در کمیسیون امنیت ملی و اخراج سفیر این کشور از ایران شد.

ابراهیمی افزود: در حال حاضر سفیر انگلیس از ایران خارج شده است و دیگر وی حق بازگشت به خاک ایران را نخواهد داشت و کارشکنی های وی دلیل این تصمیم مقامات جمهوری اسلامی ایران است.

حسنی مبارک: دموکراسی در خاورمیانه به اسلام‌گرایی منجر می‌شود

حسنی مبارک: دموکراسی در خاورمیانه به اسلام‌گرایی منجر می‌شود به گزارش  روزنامه صهیونیستی هاآرتص، محمدحسنی مبارک، رییس‌جمهور مخلوع مصر روز پنج‌شنبه گذشته و دقیقا یک روز پیش از ترک قدرت در گفتگوی تلفنی با یکی از اعضای کنست (پارلمان اسراییل) به وی هشدار که اگر آمریکا بخواهد دموکراسی را در منطقه ترویج کند، به ناچار اسلام‌گرایی در منطقه قدرت خواهد گرفت. بنابراین گزارش، روز پیش از سقوط، مبارک در تماس تلفنی با "بن الیزر"، نماینده کنست، حملات شدیداللحنی را متوجه آمریکا کرده بود. بن الیزر در گفت‌وگو با تلویزیون رژیم صهیونیستی اذعان کرد که مکالمه‌ای 20 دقیقه‌ای با مبارک داشته است و حس ناامیدی را در این دیکتاتور 82 ساله مشاهده کرده است، "حس مردی که می‌داند زمان رفتن فرارسیده است." بر اساس این گزارش، مبارک به بن الیزر می‌گوید: "آمریکایی‌ها نتیجه دموکراسی را در ایران و در نوار غزه با به قدرت رسیدن حماس دیده‌اند و این سرنوشت تمامی منطقه است. آمریکایی‌ها درباره دموکراسی سخن می‌گویند اما نمی‌دانند که به واقع از چه‌چیز سخن می‌گویند، در این منطقه دموکراسی به افراط‌گرایی و اسلام رادیکال! می‌انجامد." مبارک همچنین تصریح کرده است که اصلا تعجب نمی‌کند اگر در آینده، منطقه شاهد حضور هرچه بیشتر اسلام‌گرایی باشد. گفتنی است، مبارک که روز جمعه گذشته مجبور به کناره‌گیری از قدرت شد، 30 سال حکومت بر نظامی را بر عهده داشت که به عنوان نخستین کشور عربی با رژیم صهیونیستی سازش کرد. مخالفت با اسلام‌گرایی تحت عناوینی همچون مقابله با افراط‌گرایی از مشخصه‌های دوران زمامداری مبارک بود!

چرا میرحسین و کروبی 25 بهمن را انتخاب کردند؟

چرا میرحسین و کروبی 25 بهمن را انتخاب کردند؟ پس از مشاهده بیانیه‌ی مشترک میرحسین موسوی و مهدی کروبی و دعوت مردم از سوی آنان برای تجمع در روز 25 بهمن ماه برای حمایت از مردم مصر و تونس، انسان ناخودآگاه به یاد یک نوع خاص از بیماری روانی به نام توهم (hallucination) می افتد. زیرا در تعریف توهم آمده است، توهم (hallucination) درک اشتباه یکی از حواس پنجگانه است که در فقدان یک محرک خارجی مربوط به آن حس به وجود می‌آید و توسط شخص درک می‌شود. برای اینکه یک ادراک توهم محسوب شود، دو معیار لازم است: اول اینکه به صورت یک ادراک واقعی حس می‌شود و نه به صورت یک تصور (imagery)و دوم اینکه به نظر می‌رسد که از دنیای خارج شخص نشأت می‌گیرد. در صورتی‌که یک تجربه ادراکی فقط یکی از دو معیار لازم را داشته باشد، آن‌گاه توهم کاذب (pseudo hallucination) نامیده خواهد شد.  این موضوع هنگامی بیش‌تر ذهن را به خود مشغول می کند که به تاریخ برگزاری این تجمع یعنی 25 بهمن توجه شود، اینگونه تداعی می شود که به احتمال زیاد موسوی و کروبی به زعم خود احساس کرده‌اند عدد 25 برای آنان خوش‌یُمن است و به اصطلاح آمد دارد. شاید آن‌ها نزد خود اینگونه تصور کرده‌اند 25 خرداد ماه 88 چند صد‌هزار نفر در حمایت از فتنه‌گران در خیابان‌ها تجمع کردند، حال اگر در روز 25 بهمن‌ماه سال 89 نیز از مردم برای برگزاری تجمع دعوت کنند، شانس با آنان یار بوده و تعداد زیادی از مردم به دعوت آن‌ها پاسخ مثبت داده و در تجمع شرکت خواهند کرد تا آنان بهره‌برداری سیاسی لازم را از این مراسم ببرند. اگر چنین باشد، باید گفت این موضوع توهم کودکانه و زیبایی است، اما مشکل این‌جاست که این دو (موسوی و کروبی) در سنین کودکی نیستند، شاید به دلیل تألمات روحی و روانی ناشی از شکست در انتخابات دهمین دوره‌ی ریاست جمهوری به بیماری توهم مبتلا شده و دچار توهم کودکانه شده‌اند، لکن در عرف اجتماعی موسوی و کروبی در سنوات کهن‌سالی به سر می‌برند، ظهور این‌گونه توهمات از کودکان زیباست، اما بروز و ظهور چنین توهماتی از مردان کهن‌سالی که مدعای به دوش کشیدن سال‌ها تجربه مدیریت اجرایی در یک نظام سیاسی را داشته‌اند، نه تنها زیبا، بلکه عقلانی هم نیست. اگر تعدادی از مردم در روز 25 خرداد ماه 88 به خیابان‌ها آمده و از موسوی به عنوان یکی از نامزدهای انتخابات دهمین دوره‌ی ریاست جمهوری حمایت کردند، به این دلیل بود که اولاً نامبرده را در خط امام(ره) و انقلاب اسلامی و معتقد و ملتزم به قوانین نظام ج.ا.ا تصور می‌کردند. ثانیاً فریب دروغ بزرگی تحت عنوان "تقلب در انتخابات" را که توسط هم‌فکران موسوی و فتنه‌گران در سطح جامعه منتشر شده بود، خورده بودند و گرنه مردم ایران، هم‌چنان که در طول تاریخ سیاسی صدسال اخیر خود نشان داده‌اند، مردمی حق طلب، موحد، مسلمان، با بصیرت و ولایت‌مدار هستند. هرگز نظام برآمده از احکام و شرایع دین اسلام را به مشتی اجنبی پرست و روشنفکرنما نخواهند داد. توهم 25 کروبی و میرحسین موسوی و همراه آنان (سید محمد خاتمی)، مبنی بر خوش‌یُمن بودن عدد 25 برای آن‌ها، تصوری پوچ و توخالی است، این موضوع را مردم با بصیرت ایران اسلامی در راه‌پیمایی 9 دی و 22 بهمن سال 88 نشان دادند، ولی فتنه‌گران از این مسئله عبرت نگرفتند، لذا ملت غیور ایران در 22 بهمن سال 89 با بلند نمودن فریاد انزجار از فتنه و فتنه‌گران، و سر دادن شعار "مرگ بر منافق فتنه گر" بار دیگر به سردمداران فتنه و خواص بی‌بصیرت نشان دادند که تمام تصورات آن‌ها پوچ و کودکانه است.